تمام نمی شود این قصهxa0لبخند تو تمام ناتمام هر گلشن استxa0باور نمی کنی تمام توxa0بهانه ی تمام قلب من است ...xa0(مهدیس رحمانی)xa0xa0

با مداد آبیxa0در خطوط دفترxa0می نویسم از توxa0نغمه هایی از برxa0xa0می نویسم از عشقxa0حاکم افسونگرxa0می نویسم از توxa0می فروزد اخگرxa0xa0می نویسم از توxa0می رود جان از برنام پر معنایتمی نویسم بر سرxa0xa0می نویسم از توxa0می رود خو

باز هم جان و دلم عاشق و دلبسته شودxa0مرغ شیدای دلم سوی تو وارسته شودxa0xa0قلب من گر تو نباشی ز غمت می میردxa0وای از آن روز که بیچاره و وابسته شودxa0xa0چشمه ی چشم دلم نهر فراغ است بیاxa0ترسم از دست روی، هجر تو پیوست

xa0بهاردروغ بزرگی ست بی توxa0من هنوزxa0دچار پاییزم ...xa0مهدیس رحمانیxa0xa0xa0

xa0اسلوب نابرابری ستxa0معادله ی عاشقانه ی من و توxa0xa0من دلم را روی نیمکت تنهایی توxa0توxa0چشم هایت را در خاطر من جا گذاشتی ...xa0xa0مهدیس رحمانیxa0

بهار و پاییز ندارد دل منxa0به پاییز زرد عاشقی توxa0تمام برگ های اشعارم را سر می نهم ،بوی بهار تو که در چشمانم می نشیندxa0مثل امشبxa0یک فنجانxa0میهمان واژه های باران می شوم ...xa0مهدیس رحمانیxa0xa0

هرشبxa0اشک های مرا می دزددxa0با چمدانی از بهانه ی توxa0مسافری کوچکxa0سوار بر قایق کاغذی خیس،xa0...شعر هایم را می گویم ...xa0مهدیس رحمانیxa0xa0xa0xa0

به چشم اگر گزین کند زمانه دیده ی مراxa0جهان همه گزین کند به لنز عاشقی تو را...xa0مهدیس رحمانیxa0#بداههxa0

نبودنت راxa0تلخ می نوشمبه یک فنجان تنهایی حل شده در گذر ثانیه هاxa0راستش را بخواهیxa0انتظارت را هنوزمثل یک قهوه تلخxa0دوست دارم ...xa0(مهدیس رحمانی)xa0xa0

بی توxa0دلم از این شهر گرفته استxa0مرا جز به شهر شعر تو پنداری نیستxa0بی تو برای خودم شهریاری می شوم اماxa0با این دل شهر هیچ مرا یاری نیست ....xa0مهدیس رحمانیxa0xa0

فال سکوت مرا صد هزار فریاد می آیدxa0 این رسم روزگارستxa0 روز ها می گذردxa0 بی تو امروز تیر می رودxa0 فردا مرداد می آید ... xa0 (مهدیس رحمانی )xa0 xa0

زندگی دفتر عشقی پر از خاطره هاست یک نفر قصه ی آن را بنوشته از بر بنشسته در سر بنوشته ست که خورشید بخرامد هر صبح یا که مهتاب بتابد به ثریا هرشب بنوشته ست که هم شادی و غم هر دو به پاست زندگی درد عمیقی ست که با خنده دواست بنوشته ست که رخسار جهان عشق خداست زندگی باده ی عشقی ست به جام دل تو زندگی خنده و ...

بزرگ ترین درد آن استxa0 که به ضعف چشمانتxa0 ردیف اشک را بر شعر غم هاxa0 نتوانی نشاند... xa0 (مهدیس رحمانی)xa0xa0 xa0

اگرچه عاقبتxa0 هردو از این دهکده ی عشق طرد می شویمxa0 انتهای افسانه ی این راه من و توxa0 یکدیگر را خواهیم یافتxa0 موسمی که در اقیانوس احساس غرق می شویم ... xa0 (مهدیس رحمانی) xa0

هر دم به قایق کوچک خیالمxa0 می خراماند تو را جزر و مد مهتابxa0 امشبxa0 به اقیانوس آبی چشمانت غرق می شومxa0 دریاب مرا چو ماهی از آب ... xa0 (مهدیس رحمانی)xa0xa0 xa0

به غیر از توxa0 پیش از من واژه ای نیستxa0 معطوف علیه تنها توییxa0 تمام وجودم تقسیم تو می شودxa0 مقسوم علیه تنها تویی... xa0 (مهدیس رحمانی)xa0 xa0

هردم از این تنگ دلی اشک بریزمxa0 گو کی از این جامه ی تنگ تو گریزم؟ xa0 (مهدیس رحمانی) xa0 xa0 xa0 xa0

عقربک ها می روند و لحظه ها رندان ولیxa0 کس نداند در دل رنجور ما چون بگذرد ... xa0 (مهدیس رحمانی) xa0

من همانxa0xa0 شهریار کوچه های شعر توامxa0xa0xa0 که چهار فصل چشمانش شهریوری ستxa0 و این روزها بیش از پیش به انتظار مهر چشمان تو بنشسته است ... xa0 (مهدیس رحمانی) xa0

غزلی برایم باقی نمانده استxa0 دیوان دلم تنها استعاره ای ست از پالیز فکر توxa0 xa0راستش را بخواهیxa0xa0 کفش های دلم پیش تو جا مانده استxa0 اگر قدم نمی زند در کوچه های شعر تو ... xa0 (مهدیس رحمانی)xa0 xa0 xa0