گیرنده های عشق  سازش پذیرند  از یه جایی به بعد  نبودنت  عادت میشه  نه دلتنگی...  

به نام تو ای نگارِ نگارگرِ نگارین نگار  که جز نگارِ نگارین عشقت  در بوم نگارین زندگیم نقش و نگاری نبود ... .. .. ..  

باز باران، بی بهانه لحظه های عاشقانه باز با یاد نگاهت می شوم سویت روانه باز نم نم های باران می خورد بر آشیانه باز باران نگاهم قطره قطره ، دانه دانه باز باران، عاشقانه با غزل، شعر و ترانه باز عشق روی ماهت نقش بسته تا کرانه ....

پروردگارا هنگامه ای که گلستان جانمازم آکنده از عارفانه های یاس می شوند هنگامه ای که شور شاعرانه های اشعارم شاعرانه های خاص می شوند هنگامه ای که ناز و نماز نگاهم ترانه ی سپاس می شوند هنگامه ای که دوستت دارم ها عاشقانه های پر احساس می شوند دوستت دارم ...

باران می بارد امشب باران شبنم های چشم و مهتاب شب های تار نهفته می شود در نگاه نهایت و زمزمه لبخند ها بر لبانم تکرار می کند: مهتاب دگری در راه است امشب امام عشق می آید با چشم های پر فروغ نهفته در نگاه خورشید از فراسوی دهلیز هفت آسمان عشق تا بی کران قلب ها ... الهم عجل لولیک الفرج آغاز امامت حضرت مهدی...

شاعران در خلوت رویای شب در نوای شعر پروا می کنند عارفان در سایه ی عرفان شب در سرای دوست سودا می کنند عاشقان در وادی شیدای شب باز هم هنگامه بر پا می کنند خاطرات لحظه های عاشقی در دل مهتاب پویا می کنند شاعران و عارفان و عاشقان در هوای عشق غوغا می کنند شاعران اما همیشه عاشقند عشق خود در شعر حاشا می کنن...

بلبلان نغمه دهید عید سعید آمده به سحر مژده دهید وقت نوید آمده عاشقان مژده دهم وصلت دیدار رسید لحظه ی وصلت آن یار پدید آمده عاشقان در سحر عشق به سوران بدمید بدمید طالع این بخت سپید آمده دل ما پر شده زین عطر تقرب به خدا وقت رسوایی ابلیس پلید آمده ملکا ملک دلم حمد تو را می طلبد گویمت شکر که این عید سعی...

به یاد همان الهه ی پاک سرشت در کوچه باغ سرنوشت افسار دل از هم گسست شهره ی شعر دلم نوشت : عشق و بر سرای رخسارش بی اختیار افراخت سرایی از خشت میخواهم در دیار دیوان سرنوشت در هوای عشقش واج آرایی کنم واج آرایی از جنس واج های بهشت ...

دگربار پا به پای قدم های پاییز یلدای بی پایان رفتن توست یلدای بی پایان تنهایی من امشب در زمستان نبودنت دلم گرمای بی پایاب می خواهد و یک سبد شکوفه ی عشق یک چای دلگرم یک نگاه سبز یک ریسمان بی انتها تا با آن رویا ببافم ...

صد بار مردم  اما هر بار محکوم شدم به ز&

من قهرمان سرزمین خیالم در دیار واژه های یاس سوار بر قایق احساس ، در سرزمین خیال فرمانروای واژه ها منم برگرد این یک دستور است ...

سلام دوستای خوبم. باعث افتخاره که از وبلاگم بازدید می کنید . این وبلاگ درباره ی شعر ها و مطالب خودمه، امیدوارم با نظر های زیباتون برای نوشتن مطالبی جدید تر بهم انگیزه بدین ( مطالب چاپ شده اند کپی ممنوووووووووووع) ممنون ...(مهدیس رحمانی)

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک، علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکمالسلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین و رحمة الله و برکاته آغاز دهه محرم رو بر شما تمام شیعیان جهان تسلیت عرض می کن...

میدونی دلتنگی مثل یه حس نیاز می مونه یه حس غریب و کشنده مثل تشنگی گاهی با این که کنار دریا نشستی تشنه ت میشه مثل وقتی که کسی کنارت هست و هنوزم دلت براش تنگه تشنگی اگر آب نباشه کشنده س دلتنگی اگر وصال نداشته باشه کشنده س پس ببین حسین چی کشید در صحرای کربلا تشنه لب و دلتنگ ...

سلام دوستای خوبم. باعث افتخاره که از وبلاگم بازدید می کنید . این وبلاگ درباره ی شعر ها و مطالب خودمه، امیدوارم با نظر های زیباتون برای نوشتن مطالبی جدید تر بهم انگیزه بدین ( مطالب چاپ شده اند کپی ممنوووووووووووع) ممنون ...(مهدیس رحمانی )

وقت رفتن است از این خانه ی بی تو از این خانه ای که عطر گلخند تو در آن نمی پیچد وقت رفتن است زیرا در این شب تاریک بی انتها زبهر توصیف تو واژه هایم خیس شده اند از اشک های آکنده از سکوت امشب دلم ترنم باران می خواهد اگر ثانیه ها اجازه ماندن داده باشند ...

در هیاهوی باد صدای قدم های میهمانی آشنا می رسید از فراسوی دهلیز هفت آسمان عشق همنوای دامن نگارین رنگین کمان تا هفتمین روز رسید چتر دل انگیزش را گشود و دگربار شهریور انتهای سبزینه ی سبز امید بود و مقدمه ی برگ ریزان فصل عشق .... هفتمین روز شهریور تان لبریز از شاعرانه های دل انگیز

بزرگی گفت: این بارانبرای گل دل انگیز است چو اشک ابر پاییز است نسیم و شاخساران را به لطف و عشق لبریز است حکیمی گفت: این باران به حکمت سر زده بر مظهر خانه به درد قلب ویرانه به قلب اهل کاشانه حبیبی گفت : باران را همیشه مرحمی بر درد گل بینم زبستان لبش چند شاخه گل چینم ندایش را دوا بینم و من درآن میان با...

یکی بود، یکی نبود در دفتر سرنوشت زیر گنبد کبود نوشته بود این خنده های بی علت تاوان گریه هایی ست که حق ما نبود ...

تو می روی و پاییز با ساز اشک هایم می نوازد نغمه ای غم انگیز تو می روی و ترنم باران می شود مرحم رویای شب خیز تو می روی و برگ های سرخ دامن سرخ می گستراند ز بهر شاعرانه های ناچیز تو می روی و پگاه می شود غروب خروشان بغض انگیز تو می روی و عشق دل انگیز ترانه ای می شود با اشک سر ریز تو می روی و دلتنگی هایت...